Voormalig drugsdealer: op de blaren zitten begint te pijn te doen

De 40-jarige L. uit Groningen heeft de rechtbank gevraagd een streep te zetten door een schuld die hij heeft bij de Staat der Nederlanden. Het verzoek ging gepaard met tranen.

De rechters leken de man tegemoet te willen komen, de officier van justitie was daarentegen niet onder de indruk van zijn emoties. De rechters gaan er nu over nadenken.

Het gaat om een bijzondere kwestie en zo’n 20.000 euro.

De man werd in 2013 veroordeeld tot een gevangenisstraf van anderhalf jaar wegens drugshandel. Het Openbaar Ministerie noemde hem destijds een van de grootste cocaïnedealers van Groningen. Hij zou vanaf zijn scooter een heel netwerk van drugsrunners om zich heen hebben verzameld en een waarschuwingssysteem hebben opgetuigd om uit handen te blijven van de politie. Hij werd toch aangehouden nadat politie-informanten hadden gemeld dat hij zijn werkterrein wilde uitbreiden.

Omzet van bijna 300.000 euro

Naast celstraf moest hij de winst die hij met zijn handel had opgestreken, inleveren. Bij een omzet van bijna 300.000 euro in acht maanden tijd zou de winst volgens het Openbaar Ministerie zo’n 80.000 euro hebben bedragen. De rechtbank kwam tot een lager bedrag: 44.880 euro.

De winstberekening was vooral gebaseerd op het aantal telefoontjes dat de man in de onderzoeksperiode pleegde: 24.000 korte gesprekken met 424 verschillende personen. Het idee was dat ieder gesprek een drugsdeal was.

Nooit afwezig, vrij of ziek

Na detentie is L. direct gaan aflossen, de helft is inmiddels betaald. Hij vond na enige tijd een vaste baan en werkt zoveel hij kan. Hij had een lijst meegenomen van zijn uren. Nooit te laat, nooit een dag afwezig of vrij, nooit ziek. De twee loonsverhogingen die hij in de wacht sleepte, gingen rechtstreeks naar de staatskas, evenals andere extraatjes en ook het vakantiegeld.

Zijn werkgever is zeer tevreden over hem. Om dat te onderstrepen zat ‘de baas’ in de rechtszaal op de tribune. De rechters: ,,U doet er alles aan, u bent goed bezig, u verdient daarvoor een groot compliment.’’ L., in tranen nu: ,,Ik heb en vrouw en twee kleine kinderen. Alles wat ik verdien, lever ik in, er blijft niets over, het is te zwaar.’’ Nog meer tranen.

Geen mogelijkheden

Een politieagent in de rechtszaal haalt een glaasje water en geeft L. een papieren zakdoekje.Rechters: ,,Wij snappen u.’’

De officier van justitie: ,,Ik snap het ook, maar ik zie geen mogelijkheden tot kwijtschelding of vermindering van het bedrag. Meneer voldoet niet aan de criteria. Zou hij geen werk hebben of ziek, dan zou het anders zijn. Maar hij heeft een vaste baan, hij heeft draagkracht, nu en in de toekomst.’’

Hij leefde niet in luxe

De rechters: ,,Wij begrijpen dat de financiële druk zich vertaalt in psychische druk en dat die de betaling weer onder druk zet.’’

De integratie-coach die met L. is meegekomen: ,,Dat klopt. Hij werkt keihard, door zijn vasthoudendheid heef hij al veel bereikt. Maar…’’

Tijdens de rechtszaak in 2013 ontkende L. niet dat hij drugs had verkocht, wel dat hij een grote dealer was. Tijdens het onderzoek werd hij door de politie geobserveerd. Vastgesteld werd dat L. niet in luxe leefde en dat hij op een scooter na geen noemenswaardige bezittingen had. Bij zijn aanhouding werd geen geld gevonden. Oftewel: L. voldeed niet aan het beeld van een grote drugsdealer waar hij wel voor werd gehouden.

De rechters: ,,Wij zien bij u veel positieve ontwikkelingen, maar er zitten ook wat juridische kanten aan. We willen hier goed naar kijken en daar hebben we even tijd voor nodig.’’

Uitspraak over twee weken.