Identiteit | column Buitenspel

GRONINGEN Wat is nu eigenlijk onze identiteit? Wat is ons dna? Een lekker modieuze vraag die elke marketingafdeling van elk bedrijf zichzelf stelt en dus ook die van FC Groningen.

Een eenduidig antwoord is vermoedelijk niet te vinden. Oud-directeur Hans Nijland noemde FC Groningen graag een volksclub, maar past dat nog wel bij een modern stadion als Euroborg en het nieuwe Topsportsportcentrum op sportpark Corpus den Hoorn? En zijn de goedkoopste kaartjes niet veel te duur voor een club die zichzelf graag als volksclub afficheert?

Nijlands opvolger Wouter Gudde denkt dat FC Groningen het vooral moet zoeken in een sterkere verbinding met het relatief grote achterland van de club, volgens onderzoek het vijfde van Nederland. Hij verwijst daarbij naar clubs als FC Twente en NAC waar ondanks staaltjes van zelden vertoond wanbeleid in combinatie met matig tot slecht voetbal de supporters in grote getale zijn blijven komen. En waar sponsors elke vraag om noodhulp ogenschijnlijk zonder aarzeling honoreren.

Identiteit. FC Groningen is een beetje van alles wat. Is club van Stad én Ommeland, van Groningen én Drenthe. Groningen zelf is door zijn populatie een atypische provinciestad. Wandel door het centrum van Enschede of Breda in en kom terug in Groningen. Je proeft meteen het verschil. Door zijn 60.000 studenten voelt deze stad heel anders. Ik denk dat FC Groningen het dan ook meer in een voetbalidentiteit moet zoeken. Bij de frisse kleuren wit en groen, bij een City of Talent, hoort sprankelend, gewaagd voetbal met snelle en energieke spelers.