Stadse Fratsen - recht en krom

Het blijft een oprecht lastig punt: hoe ga je als overheid op een goede manier met burgers om? Wieke Paulusma, raadslid van D66, scoorde afgelopen week terecht een Europese prijs voor het project met de wijkraad in het Oosterpark. Betrokkenheid anders georganiseerd. Mooi, knap gedaan, chapeau.

Hoe ga je als overheid op een lompe manier met burgers om? Dat is een stuk minder lastig. Daarvan zijn er voorbeelden te over. Recent een sterk staaltje in Groningen. Bewoners van de Radesingel hadden vlonders gebouwd aan het water waaraan hun achtertuinen grenzen. Dat bleek niet te mogen, de gemeente zou er zo niet bij kunnen als de kanten gemaaid moeten worden. Gevolg juridische procedure.

Nu is een juridische procedure het laatste wat je wilt als gewone burger. Zelfs een eenvoudig conflict kan leiden tot aanzienlijke juridische kosten.

De rechter verwees de zaak rond de vlonders door. Lees vooral even het verslag van de vlonderzaak in Dagblad van het Noorden. De zaak moet door drie rechters bekeken worden, want de zaak is erg complex. Nog meer kosten voor de bewoners die graag in gesprek willen met de gemeente over een oplossing waarbij de vlonders kunnen blijven liggen én waarbij het gras gemaaid kan blijven worden. Hoe mooi wil je het hebben: burgers die een stuk groen onderhouden. Niet alleen in het eigen belang, maar ook in het algemeen belang.

Maar een gesprek over een oplossing waar burgers blij van worden, daar zit de gemeente niet op te wachten. De vlonders moeten weg omdat ze niet gebouwd hadden mogen worden. Dat dit niet alleen voor de bewoners van de Radesingel in de papieren loopt, maar ook voor de gemeente, maakt de gemeente niets uit. Die heeft namelijk een leger ambtenaren die aan het werk gehouden moeten worden en daarnaast is er een vrijwel onbeperkt budget waarmee de gemeente tot in lengte van jaren kan blijven procederen tegen de eigen burgers. Wie dat budget ophoest. Inderdaad. De burgers.