Te oud om te werken? | column Theo van der Werff

Zeer regelmatig, soms wel wekelijks, krijg ik de vraag ‘wanneer ga je stoppen met werken’. Het klopt dat ik de 65 al een aantal jaren gepasseerd ben. 80% van de mensheid denkt dan volgens mij dat je moet stoppen, vandaar de regelmatige vraag.

En waarom doe ik dat dan niet? Mede omdat ik eigen baas ben en niet iemand op het werk heb die mij opdrachten gaat geven waar ik het nut niet van inzie of waarvan ik denk ‘dat kan veel beter zo’, of nog erger als je al langer werkt: wat we nu opeens moeten doen is 20 jaar geleden ook al geroepen en gedaan en dat is toen  weer teruggedraaid en nu begint het spel weer opnieuw. Als ik in zo’n werksituatie zou zitten, zou ik al lang weggegaan zijn. Dus daar heb ik geen last van.

Ik mag nu met jonge mensen werken die anders dan ik reageren en met nieuwe ideeën komen. Dat geeft de mogelijkheid om uit te zoeken hoe het werk efficiënter en digitaal gedaan kan worden. Vooral dat is een mooie uitdaging, vooral als je gestandaardiseerd werk zonder mensen gedaan kan krijgen. En als je dan ook nog een mooie klus in de schoot geworpen krijgt waarin je bij kan dragen tot het succes, geeft dat een kick.

Ik zal met jullie delen waar ik de afgelopen maanden, van april tot november, aan bij mocht dragen: en het is nog een succes geworden ook. Een klant van ons, voor wie wij al 20 jaar mogen werken, kan opeens zijn zaak verkopen aan twee personeelsleden. Deze klant mocht ik ook al helpen toen zijn zakenpartner zijn aandeel in het bedrijf wilde verzilveren. Dit succesvol afronden geeft een band voor jaren.

Dus nu dit verkooptraject. Eerst laten de kopers zich bijstaan door twee oud bankmedewerkers die denken dit te kunnen maar dat plan mislukt. Gelukkig blijven de kopers en de verkopers wel in gesprek, anders was de ramp niet te overzien geweest. Gelukkig vinden ze mede door toedoen van de verkoper een adviseur die ruime ervaring heeft en de wegen kent. In juni wordt een intentieverklaring getekend en dan moet nog een bank gevonden worden voor een stuk financiering.

Voordat daar groen licht voor komt zijn we in september aangeland. In oktober moet er nog wat geschoven worden met medefinanciers om het rond te krijgen. Ook dat lukt. Dan kunnen de definitieve contracten gemaakt worden. Wel moet de afspraak bij de notaris nog met zes uur verschoven worden. Op 1 november om 18.00 uur spreek ik de verkoper: ’het is gelukt, de deal is rond en het geld is binnen’.

Dat geeft een heerlijk en voldaan gevoel. Laat mij dan maar nog een tijdje zulke zaken doen.

Theo van der Werff is Groninger ondernemer en accountant