Studenten van het Top Dutch Solar Racing team zijn thuis: 'Het oefenen met kangoeroes van de weg halen bleek echt nodig'

De studenten van Top Dutch Solar Racing beleefden een geweldige race in Australië. Daarom zetten de onderwijsinstellingen het team gisteren in het zonnetje met een huldiging in Forum Groningen. Wij vroegen teamleider Jeroen Brattinga naar het avontuur.

Hoi Jeroen! Hoe kijk je terug op de race?

„Wat me het meest is bijgebleven, is dat we elke keer kansen hebben gekregen. Van de onderwijsinstellingen in Groningen en Friesland die ons hebben gesteund om dit te gaan doen tot de bedrijven die ons steeds hebben geholpen. En natuurlijk onze ouders en vrienden, die ons niet zo heel veel hebben gezien het afgelopen jaar. We hebben stapje voor stapje naar de race toegewerkt. Van tevoren was het heel lastig te voorspellen hoe het zou gaan; we waren het team dat voor het eerst aan de start stond en dan ook nog met een zelfontworpen elektromotor.

Maar tijdens de keuringen en de tests was er al heel veel bewondering vanuit de organisatie over onze auto Green Lightning en over hoe we het aanpakten als team. Toen we de kwalificaties reden en een baanrecord neerzetten, was dat natuurlijk helemaal fantastisch. Toen dachten we wel: de topposities beginnen in zicht te komen. Uiteindelijk finish je als vierde en win je een mooie award, dat is voor een eerste deelname heel erg goed. Sinds we terug zijn in Nederland, sinds half november, zijn we de voorbereiding en de race aan het evalueren met onze partners. En natuurlijk kijken we al een beetje naar 2021, want dan willen we weer meedoen. Dus we gaan op zoek naar een nieuw team.”

De andere Nederlandse team vielen dit jaar uit...

„Ja, de auto van Twente werd van de weg geblazen en de auto van Delft vloog in de brand. Zoiets gun je niemand. Natuurlijk is het zo dat wij op dat moment daardoor twee plekken opschoven in het klassement, maar je weet ook heel goed met hoeveel passie een team heeft gewerkt aan hun auto en hoezeer ze bezig zijn met de race. Als je dan hoort dat dat door een ongeluk wegvalt; je eerste reactie is dan alleen maar het ongeloof over dat het is gebeurd.”

Hadden jullie zelf dieptepunten tijdens de race?

„Rond dag twee of drie hadden we problemen met de accu die te heet werd. Als dat gebeurt, dan kan je niet verder rijden. Dus we moesten eerder stoppen en kamp opzetten. Vervolgens zie je gewoon hoe de andere teams je inhalen. Dan zinkt de moed je wel even in de schoenen.

Soms was het binnen het team ook niet altijd makkelijk. Toen we nog in Nederland waren, kon je na een ruzie gewoon naar huis. In Australië zaten we 24/7 op elkaars lip onder vaak best stressvolle omstandigheden. Twee slaapzalen en veertien personen per zaal. Mensen reageren daar heel verschillend op. Bij Defensie in Assen hebben we daar wel trainingen voor gevolgd, om te leren hoe we als team samen door stressvolle situaties heen komen en hoe we daarop reageren. Daar kwamen we onszelf wel in tegen, maar het heeft ons ook geholpen. In Australië kan je hoogstens een blokje om gaan, maar het dorpje waar we verbleven had maar negen straten, dus dan kan je ook niet heel ver lopen.

Wat ik wel wil zeggen is dat we dit resultaat gehaald hebben door de samenwerking in het team. En het team is heel bijzonder omdat er studenten uit Friesland en Groningen van het mbo, hbo en de universiteit in zaten. We geloven allemaal dat alleen als je we deze kennis en kunde combineert, je resultaat behaalt. Wij zijn het bewijst dat dat zo is en dat een zonneraceteam in Noord-Nederland ook echt kan.”

Leuker zijn natuurlijk de hoogtepunten, waren die er ook?

„Jazeker, twee om precies te zijn. De eerste was de kwalificatie, die ging zo goed. Als je het tijdens je eerste deelname presteert om eerste te worden in de kwalificatie en ook nog eens een baanrecord neerzet, dan zegt dat wel iets. Dat gaf ook heel veel vertrouwen voor de race.

Daarnaast kregen wij de Excellence in Engineering Award uitgereikt. Normaal gesproken is dat een ‘beste-nieuwkomer-prijs’, maar dit jaar vond de organisatie dat niet voldoende. Ons team toonde veel openheid; iedereen mocht altijd bij ons langskomen en vragen stellen, terwijl je bij sommige teams de tent echt niet inkomt. Daarnaast prezen ze onze professionaliteit als team en organisatie en natuurlijk het technische verhaal, want we hadden een motor in de auto die we helemaal zelf ontworpen hadden. Vanwege dat alles hebben ze voor ons deze award in het leven geroepen. Dat is mij veel meer waard dan de vierde plaats.”

Wat waren opvallende dingen of gebeurtenissen tijdens de race?