De vrouwen van de Taekwondo Academie

GRONINGEN Bij de Kazemi Taekwondo Academie trainen 26 vrouwen meerdere malen per week: zij leren de fijne kneepjes van de oosterse vechtsport Taekwondo.

Ramona Kunnekes (36) en Marsha Reigersberg (44) zijn twee van de vrouwen die meerdere malen per week de knalroze matten van de Kazemi Taekwondo Academie betreden. Allebei werden ze aangestoken door hun kinderen; inmiddels zijn ze al heel wat banden verder.

Huiselijke sfeer

Ramona, in bezit van de blauw-rode band – een paar verwijderd van de zo felbegeerde zwarte – vertelt dat ze haar middelste zoon bezig zag en dat er een simpel mailtje voor nodig was om haar ook in taekwondopak te krijgen. ,,Mijn middelste zoon nam hier een proefles. Al na één les was het raak: hij raakte verslaafd aan de sport. Mij viel de huiselijke sfeer meteen op. Na een mail van Alinde, trainster, besloot ik ook mee te trainen in de Vrouwengroep.”

Van de vrouwengroep stroomde ze ook door naar de reguliere groep. En dat terwijl tijd voor haar soms spaarzaam is, met een gezin, baan en studie HBO Verpleegkunde. Maar Ramona verklaart: ,,Zonder taekwondo was ik allang met de studie gestopt. Hier kun je je ontspannen en frustraties uiten. Van Taekwondo word je mentaal sterker.”

Drukte

Dat geldt ook voor Marsha, die vijf jaar geleden begon en inmiddels enkele dagen in het bezit is van de zwarte band: die haalde ze op 14 december jongstleden. Als docente Engels is Marsha werkzaam aan het CSG Augustinus. ,,Daar heb je natuurlijk helemaal geen Taekwondo voor nodig”, lacht ze. Dan, serieus: ,,Ondanks de drukte lukt het om de sport vol te houden. Je wilt gewoon alles om de sport heen plannen.”

Marsha en Ramona trainen minstens twee keer per week; soms drie of vier keer. Trainster Alinde Huijzer legt uit dat de vrouwen er veel voor moeten doen en ook veel voor laten om aan Taekwondo te kunnen doen. Het is erg een gevarieerde sport, vanwege de vele onderdelen. Bij Taekwondo gaat het niet alleen om het zogenaamde ‘sparren’ - de duels - maar ook techniek- en stijl spelen een belangrijke rol.

Bovendien zetten veel leden zich nog extra in voor de sportclub: ze zijn actief als vrijwilliger. Sommigen geven bijles aan de kinderen. Ook Ramona’s oudste zoon kreeg huiswerkbegeleiding van één van de clubleden. Dat soort projecten leverde ze één van de zes Provinciale Vrijwilligersprijzen op. Marsha: ,,Er hangt hier echt een familiegevoel. Je zet je in voor anderen, zonder erbij na te denken.”

Akke Boonstra