WinterWelvaart | column Theo van der Werff

GRONINGENToen wij, mijn vrouw en ik, de Vismarkt op liepen richting de Brugstraat, zaterdag rond 21 uur, leek het wel of we overdag door de Herestraat liepen - zo druk was het. Haast on-Gronings, zeker voor dat tijdstip.

Hoe dichter we bij WinterWelVaart kwamen, des te drukker werd het, niet alleen bij de drank- en eettenten maar ook bij de andere stalletjes.

Daarnaast waren er in verschillende panden werken van kunstenaars te bewonderen. Wat zou het druk geweest zijn als het ook nog droog was of als je in de verse sneeuw kon lopen.

Op de Visserbrug hadden ze het looppad verbreed omdat iedereen foto’s ging maken van de verlichte schepen richting A-brug. Het is mooi om te zien dat een project als WinterWelVaart in de loop der jaren zo’n succes geworden is. Volgend jaar werkt het weer ook nog mee. Zou mooi zijn.

Zondagmiddag moesten we in de binnenstad nog een en ander halen. Onze oudste dochter en haar dochter van 5 waren bij ons en die zouden zich bij hun gezin voegen, ook weer bij WinterWelVaart. Omdat mijn vrouw en dochter nog iets in een winkel wilden bekijken ben ik met onze kleindochter op de Grote Markt nog even bij de ijsbaan gaan kijken. Ondanks dat het een beetje regende was het druk op het ijs: onze kleindochter wilde dat ook wel en wist mij te vertellen dat ze dat ook wel kon, dat schaatsen. Een natuurtalent in de familie?

We hebben het niet geprobeerd want wij moesten ons weer melden bij haar moeder en oma. Die waren op de kinderafdeling van een modeketen. De kleine meid zag iets hangen wat ze graag wilde. Ik zou er niet naast willen lopen zo lelijk.

Maar ze trok een onweergezicht toen het terecht niet doorging. Haar oma probeerde haar af te leiden met andere kleding die toch ook mooi was. Maar niets was meer mooi en het gezicht bleef op onweer staan.

Het onweer trok weer weg toen ze afgeleid werd door speldjes in het haar en meer van dat gefrutsel. Zo werd het toch weer gezellig voor een euro. Gelukkig is een kinderhand op die leeftijd snel gevuld.