Column Theo van der Werff - Wet Arbeidsmarkt in (on)balans (deel 1)

GRONINGEN Per 1 januari 2020 is de Wet Arbeidsmarkt in Balans in werking getreden. We moeten blij zijn dat de blunders, die bij het vorige wet over de modernisering van de arbeidsmarkt het levenslicht zagen, er gedeeltelijk uitgehaald zijn. Deze wet was gemaakt door een kabinet onder leiding van de huidige premier en de PvdA.

Een van de maatregelen die toen genomen zijn, was dat er voortaan minder tijdelijke dienstverbanden mochten zijn. De toenmalige minister verklaarde met droge ogen dat hierdoor mensen eerder een vaste baan zouden krijgen. Vrienden die de markt kenden hadden hem al verteld dat dit een mooi sprookje was. En een sprookje is het gebleven - en als gevolg van de wet is de zekerheid voor het personeel verslechterd. Dus prima dat de grootste fouten er nu uitgehaald worden.

Het is ook mooi dat het voor werkgevers financieel minder aantrekkelijk is geworden om personeel via payroll aan het werk te hebben. Dit is uit sociaal oogpunt een echte verbetering. Ik gebruik in de kop boven deze column bewust het woord (on)balans, omdat ik, in tegenstelling tot dit kabinet, vind dat het hier slechts

een reparatie van fouten is en dat er nog lang geen balans is tussen alle partijen.

Dat is in dit polderland misschien ook wel onmogelijk: zie het gedoe om de pensioenen. Daar is nog steeds geen overeenstemming. Ze kunnen de kortingen op pensioenen uitstellen omdat de beurs op het einde van het jaar nog even de lucht in gaat. Dus mazzel door externe factoren, maar dat is geen beleid. Komen we er dan ooit uit? Ik denk het wel als voldaan wordt aan een belangrijke voorwaarde.

Een sterke premier (een soort Lubbers), sterke voorvrouwen of - mannen bij de vakbeweging en de werkgevers. Zij moeten beleid maken en hun achterban onder controle hebben. Dus het kabinet moet een grote meerderheid in de eerste en tweede kamer hebben. En de voorvrouwen of -mannen van de vakbeweging en de werkgevers moeten echt mandaat van de achterban hebben. Dan komen wij er uit.

Want dat is ook in de tachtiger jaren van de vorige eeuw gelukt. Ik blijf hoop houden maar in de volgende columns over dit onderwerp zal ik aangeven dat het verleden ook bewezen heeft dat het niet gemakkelijk zal zijn.