Vakantie in Duitsland | column The0 van der Werff

Al meer dan 28 jaar ga ik naar Duitsland voor de wintersportvakantie en - dat zal wel door mijn autistische tik komen- altijd naar dezelfde plek, Unterjoch/Oberjoch.

En iedere keer word ik blij van de vriendelijkheid, de manier waarop de mensen zich gedragen naar de gasten toe. Met hun manier van werken in winkels en horeca geven ze je een goed gevoel. De houding van onze Oosterburen komt op mij heel positief over. Het een werkzaam en nauwkeurig volkje dat ervoor gezorgd heeft dat wij in Europa de crisis van tien jaar geleden doorgekomen zijn. Hun hefeweizen vind ik ook heel lekker. Maar dat terzijde.

Ook alle lof voor het feit dat ze alles wat platgebombardeerd is weer opgebouwd hebben. Iedere keer als ik in een Duitse stad kom ben ik aan het kijken: wat is nog echt oud – dat is dan gespaard gebleven. De rest is dus nieuwbouw. Dit jaar zag ik voor het eerst in Duitsland Stolpersteine op twee  plekken in Würzburg. Een aantal in de straat gemetselde gedenkstenen in een wijk met nieuwe woningen en een paar in het centrum want daar had blijkbaar een Joodse winkel gestaan.

Vanzelfsprekend helemaal los daarvan ben ik vaak enthousiast over het arbeidsethos van de Duitsers, en dan denk ik wel eens: moeten wij als Nederland geen provincie van Duitsland worden. Maar dan besef ik, zeker nu wij dit jaar gedenken dat de oorlog 75 jaar geleden beëindigd is, dat dit land, met zoveel kwaliteiten, toch in de periode tussen de Eerste en de Tweede Wereldoorlog in een grote crisis een leider koos met extreme gedachten. Met als gevolg meer dan 6 miljoen vermoorde joden en zeer veel doden, op het slagveld en door bombardementen.

Als zo’n crisis in Nederland komt, hoop ik dat onze cultuur met zich meebrengt dat we niet massaal achter een extremist gaan staan.
Dan heb ik toch liever stroperige politiek en oplossingen via het poldermodel.

Theo van der Werff is Groninger ondernemer en accountant