Stadse Fratsen - Moreel kompas (column)

De beoogde nieuwe wethouder van GroenLinks, Isabelle Diks, komt niet naar Groningen voor Groningen, ze komt naar Groningen voor GroenLinks. Daar moet wethouder en loco-burgemeester Mattias Gijsbertsen vervangen worden. Hij wordt topambtenaar in Den Haag.

Volgens GroenLinks-baas Jesse Klaver, krijgt Groningen een ‘sterke bestuurder met kennis van de regio’. Nou is Klaver niet in zijn eerste leugentje gestikt, maar dit is wel heel bar. Diks is aangeschoten wild na twee graai-affaires. En ze is nooit betrapt op enige affiniteit met Groningen. Ze heeft hier niet gewoond, ze heeft hier niet gestudeerd. Kennis van de regio? Ze was wethouder in Leeuwarden. Prachtige hoofdstad van een prachtprovincie, maar compleet anders dan Groningen.

Alles wijst erop dat GroenLinks dolgraag netjes van Diks afwilde. Vorig jaar was een klein rampjaar voor het imago van Diks en GroenLinks. Diks was namelijk wethouder in Leeuwarden totdat ze in 2017 met voorkeursstemmen in de Tweede Kamer werd gekozen. Dat was even schrikken voor Diks, want in de Tweede Kamer verdiende ze slechts 115.000 euro per jaar. Minder dan in Leeuwarden. En aangezien ze toch haar onbespoten vergeten groente bij de Marqt wilde blijven kopen, maakte ze jarenlang aanspraak op wachtgeld. Niet verboden, maar wel een tikje genant voor iemand die de publieke zaak zegt te dienen in een land waar hele volksstammen op de voedselbank zijn aangewezen.

Toen dit vorig jaar uitkwam, was haar partij in grote verlegenheid. Zijzelf allerminst. ‘Ik ben 8,5 jaar wethouder geweest, dan heb je een bepaald bestedingspatroon’, zei Diks hierover tegen de Volkskrant. Dan speel je qua bord voor je kop toch wel ongeveer in dezelfde divisie als het VVD-kamerlid Wybren van Haga die zijn vastgoedbedrijf runde vanuit de kamerbankjes. Alleen werd Van Haga geroyeerd. Diks gaat naar Groningen.

En was het daar nou maar bij gebleven, maar Diks bakte ze nog bruiner: niet veel later bleek dat ze zich jaren reiskosten had laten uitbetalen omdat ze in Leeuwarden woonde. Maar ze bleek ook een huis in Den Haag te hebben. De integriteitsadviseur van de Tweede Kamer oordeelde dat ze geen regels had geschonden. Dat zegt wat over de mores in de Tweede Kamer. Diks heeft een en ander terugbetaald, maar het blote feit dat ze zich eerst heeft laten uitbetalen en pas tot een soort inkeer kwam nadat er gedonder ontstond, geeft aan dat deze sterke bestuurder met kennis van de regio een nogal dubieus moreel kompas heeft of in ieder geval een wereldvreemde blik op de wereld.

Door Bram Hulzebos