Vuilstort Sontplein

GRONINGEN Wonen op de Kop van Oost heeft heus z’n charmes. Zeker als je wat hoger woont en gesteld bent op een regelmatige portie cloudporn dan zit je geramd. Wend de blik ‘s avond naar het westen en je wordt de helft van de tijd getrakteerd op een prachtige zonsondergang met op de voorgrond de Olle Grieze.

Maar is de zon eenmaal onder en kijk je naar beneden naar het Sontplein, de Mc Donalds, de Kentucky Fried Chicken, dan is het uitzicht minder fraai. Tot voor kort stond het Sontplein vol met gasten van de burgerbakker en de kipkoning, maar daar kun je niet meer terecht als het laat is. Dus waar wordt nu gedineerd? In de aanpalende nieuwe wijk. En waar komt het afval terecht? Deels in de (te krappe) vuilnisbakken, maar grotendeels op straat.

Dat ontlokte Sieger de Boer tot de volgende noodkreet op Twitter: ‘Hé Mc Donalds, jullie gasten aan het Sontplein hebben moeite een plek te vinden om hun afhaalmenu op te eten en het afval op te ruimen. De tegenoverliggende woonwijk is nu de vaste verblijfplaats geworden, meestal midden in de nacht.’

Er zijn buurtbewoners die verbaasd reageren op vragen over overlast. ,,Nee, we merken nooit wat”, zegt een buurtbewoonster die voor de Coolblue langskuiert. ,,En we lopen hier elke avond met ons hondje.”

Anderen hebben spijt als haren op hun hoofd dat ze uitgerekend in dit stukje stad een appartement hebben gekocht. Neem Willem Mossel. ,,Als we dit hadden geweten, hadden we hier geen huis gekocht.”

Recent legde Dagblad van het Noorden een verband tussen de coronacrisis en de toegenomen overlast. Een blokgenoot vindt het juist rustiger nu er niet gestapt mag worden wegens corona. Op donderdag, vrijdag en zaterdag komt het stappubliek uit de provincie hier massaal een vette bek scoren voordat met knetterende uitlaat de tocht de Ommelanden wordt ondernomen. Mossel kan er over meepraten. ,,We slapen dan met de ramen dicht. Ze komen hier aan met loeiende motoren, toeteren, schreeuwen, een enorme herrie.”

Bellen met Meldpunt Overlast leidt niet tot verbetering, zegt Mossel. Baukje Leenarts woont op de 14-de en dat is niet hoog genoeg om te ontstijgen aan het gedruis. Zij ziet de gasten van McDonalds en KFC ook wel verderop rondhangen. ,,Gisteravond werd er de ronde gedaan door de politie. Bij Pets Place werden ze keurig weggestuurd. Het deed me denken aan de junks vroeger, die met het opjaagbeleid telkens een tijdje ergens anders gedoogd werden. En de buurt moest er maar even doorheen bijten.”

Probleem van deze waterbedmethode is dus dat Sieger de Boer ze voor de deur heeft als ze bij Pets Place worden weggejaagd. En in de tussentijd blijft het file bij McDonalds. Leenarts: ,,De rij voor het bestellen is ook ‘vrolijk en gezellig’, samen een liedje toeteren en kameradelijk geschreeuw. In de zomer is dat irritant, in de winter gaat het raam eerder dicht.”

En dan is er nog het afval, zegt Leenarts: ,,Mócht iemand de - veel te kleine - prullebakjes gebruiken dan trekken de vogels de boel er wel uit. Voor de rest ligt er o-ver-al zooi. Elke ochtend weer. En er zijn ook elke ochtend brave zielen die opruimen, maar de mayo bakjes, servetjes, rietjes, deksels en vooral chickenwing-botjes blijven achter. Elke dag.”

Door Bram Hulzebos