Stadse Fratsen - Megahuisjesmelker (column)

De weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen. We weten het allemaal, maar als je ziet hoe het in de praktijk uitpakt, verbazen we ons telkens weer.

Neem de huisvesting van studenten en pas afgestudeerde jongeren in Groningen. Jaren geleden vatte men bij de gemeente Groningen het plan op om samen met de corporaties grootschalige jongerenhuisvesting neer te zetten. Doel: betaalbare huisvesting van studenten en jongeren en het buitenspel zetten van huisjesmelkers die op vrij grote schaal woningen opkochten in de oude woonwijken en later ook de buitenwijken. Zij vertimmerden de boel, topten links en rechts wat op en stouwden de panden vol met studenten. Vervelend voor de buren.

Jarenlang bleef het stil, nu worden eindelijk de eerste grote complexen voor jongeren opgeleverd. De Woldringlocatie is een voorbeeld, eerder werden er containers op het Suikerunieterrein en Peizerweg geplaatst. Binnenkort komen er vele honderden appartementen voor studenten bij in de Reitdiepzone.

Hoe groter de complexen hoe dieper de ellende. Het Suikerunieterrein (de gemeente betaalde er aan mee) bestaat uit legbatterijen onder de ringweg waar je eigenlijk geld toe zou moeten krijgen om daar te wonen. Oud, roestig en vaak niet schoon opgeleverd, hoewel er wel flink aan schoonmaakkosten moest worden betaald. Maar goed, die zijn voor buitenlandse studenten, die klagen niet zo snel.

Bij Woldring is het minder gammel, maar verder bakken ze het ook aardig bruin. Betaalbaar wonen blijkt een illusie, de huur loopt tegen de 1000 euro, daar komen 85 euro servicekostenoverheen, er mag geen raam open, je krijgt een boete bij te laat betalen en je bent minstens 50 euro (per maand) kwijt voor een parkeerplek. Intussen worden huurders die hun recht willen halen onder druk gezet. Misschien is het allemaal niet zo kwaad bedoeld en zijn het kinderziektes, maar eind van het liedje is wel dat het niet meer een enkele rotte appel is binnen het gilde der huisjesmelkers waarvan enkele studenten en buren de dupe zijn. De stad heeft nu te kampen met een enkele megahuisjesmelker die honderden jongeren tegelijkertijd uitkleedt (en soms zelfs koeioneert) en in de slipstream complete woonwijken de dampen aandoet.

Door Bram Hulzebos