Donar neemt afscheid van clubicoon Jason Dourisseau

GRONINGEN Dat er een tijd van komen en gaan is, daar is iedere Donarsupporter zich wel van bewust.

En dat clubicoon Jason Dourisseau, inmiddels 36 jaar, wel eens degene kon zijn die zijn actieve loopbaan als basketballer bij de Groningse club zou moeten beëindigen, dat zullen velen aangevoeld hebben. En toch is zijn stoppen, na tien seizoenen, bij hen toch een beetje als een schok ervaren. Jason, de man met zijn eigen tribune, is bij het meubilair van MartiniPlaza gaan horen.

Reeks prijzen

Jason Dourisseau is dan ook niet zo’n Amerikaanse voorbijganger die een jaartje zijn geld op komt halen. Hij raakte verknocht aan de club, de stad en zijn fans. Van dat laatste kan worden gezegd: dat werd eigenlijk iedereen. Vanwege de reeks prijzen die hij voor de club wist te behalen: vijf landstitels, vier NBB-bekers en twee Supercups, maar ook door zijn tomeloze inzet. Steeds was hij het die de beste speler van de tegenstander moest verdedigen en daarmee de angel verwijderend uit diens aanvallen. Daarvoor verdiende hij een reeks persoonlijke eretitels.

Dansen naar de basket

Wat JD, zijn verkorte eretitel, tevens kenmerkte was zijn wil om steeds beter te worden. Tussen de seizoenen in keerde hij steevast terug naar zijn college van de Nebraska Huskers in Amerika, om daar verder te trainen. Zo wist hij zijn vrije worpen en zijn driepuntsschot effectiever te maken. Die werden een waardevolle aanvulling op zijn aanval, die vooral bestond uit zijn dansen naar de basket. Een tweetal reuzenstappen, een soort zweven in de lucht en vervolgens uitkomend bij de ring, boven de vingertoppen van zijn tegenstrever. Zekere scores waren dat, net als zijn spetterdunks.

Driepunter vanonder eigen basket

Dat een land, waarin basketball een betrekkelijk kleine sport is, op de wereldkaart terecht kan komen werd bewezen toen Dourisseau het voor elkaar kreeg om staand onder eigen basket, in een wedstrijd tegen ZZ Leiden, de bal over het hele veld heen te gooien. De bal kreeg een ideale curve mee, had exact de juiste richting en plofte subiet door de ring aan de overkant. Het altijd al luidruchtige Donarpubliek ontplofte. Hij deed iets dergelijks ook al eens tegen Weert en Den Bosch, maar van deze afstand was dusdanig speciaal dat de beelden overal terechtkwamen, tot in de USA, de bakermat van deze sport, toe. Overigens, daarmee Fred DeVaughn, eveneens van Donar, imiterend in een tijd dat er nog geen opnames van werden gemaakt.

Jason is een Groninger

Gehecht aan de provincie en zijn Groningse echtgenote begon Jason ook de plaatselijke jeugd op te leiden via zijn JD Basketballcamps. Dat hij voor zijn Nederlanderschap ook de taal moest leren spreken was en is een beetje een hindernis. Fans genoten van de interviews waarin hij wel eens werd gevraagd om in het Nederlands te antwoorden. Goed luisterend kon je zijn karakter horen. Zachtaardig van binnen, genietend van vrouw en kinderen, aandacht vestigend op het presteren van teamgenoten, waarderend over de fans. Het is kenmerkend hoe hij op Twitter afscheid nam met woorden van respect richting iedereen. De club broedt inmiddels op een afscheidsevenement voor deze rechtgeaarde Groninger.

Jan Weeber