Stadse Fratsen - Aanspreekbaar (column)

GRONINGEN Burgemeester Koen Schuiling heeft het Groninger uitgaansleven aan banden gelegd. Na half twee is het schluss binnen de Diepenring. Een van de redenen: na die tijd zit veel uitgaanspubliek dermate vol met drank en lachgas dat men niet meer aanspreekbaar is op het gedrag.

Een waarheid als een koe die het zicht op een andere waarheid als een koe wat vertroebelt: ook zonder lachgas en hectoliters bier zijn nogal wat Stadjers niet aanspreekbaar op hun gedrag. Mondkapjes? Doen we niet aan. Anderhalve meter? Laat maar. Zeg er wat van en je krijgt een grote mond.

En dan denk je misschien dat het de jonkies zijn die zich niets aantrekken van de restricties. Niets is minder waar. Juist de ouderen die vlak na de oorlog zijn geboren en die zijn gevormd in een tijd dat autoriteit zéér verdacht was, hebben nu massaal geen boodschap aan de restricties waarmee het virus, dat zijn dodelijke ambities juist op deze doelgroep richt, zou kunnen worden ingedamd. Alsof ze graag dood wíllen!

Voorbeeld: zaterdagmiddag, de smalle steeg naar de Nieuwe Markt. Twee omvangrijke dames van 70 plus rukken als twee Shermantanks op richting Grote Markt. We moeten ons tegen de gevel van de Merckt drukken om ze te laten passeren. Een droog kuchje bij wijze van subtiele hint horen ze niet, want stokdoof waarschijnlijk.

Voorbeeld: zaterdagochtend, bij de groenteboer op de Vismarkt. Daar hebben ze met rood-wit lint gangetjes gemaakt zodat iedereen afstand houdt aan de kraam. Pal voor een zo’n gangetje kibbelen twee dames op leeftijd wie er het eerste was. Een derde dame, die net haar witlof heeft afgerekend, ziet het aan en realiseert zich dat ze tussen deze twee kijvende dames doormoet (en dus dwars door hun aerosolen) en vraagt of ze even mag passeren. De ene mevrouw (grijze vlechten, type zweefteef met één assertiviteitscursus te veel op haar cv) snauwt: ‘Ach mens, doe niet zo hysterisch!’.

Enfin, het uitgaansleven ligt aan banden. De vraag is of het voldoende zal zijn...