Stadse Fratsen - Vogelvrij (column)

GRONINGEN Het oordeel van de gemeentelijke ombudsman is in deze gemeente zo langzamerhand weinig meer waard. Het stadsbestuur dwingt gedupeerden liever tot een uitputtende rechtsgang dan dat het een serieus oordeel van het serieuze instituut gemeentelijke ombudsman overneemt.

Een treurige kwestie waarbij een politiek punt moest worden gemaakt via de rechter kwam deze week tot een ontknoping.

Wat wil het geval? Tot een paar jaar geleden kon je aan drie personen kamers verhuren zonder vergunning. Maar dat ging veranderen. De gemeente zou iedereen die kamers verhuurde een brief sturen en een advertentie zetten. Maar de brief werd niet verstuurd, de advertentie niet gezet. Gevolg: verhuurders kwamen in de problemen omdat ze de veranderende regels niet kenden.

Nu is er gelukkig een gemeentelijke ombudsman. Daar kun je een klacht indienen. Zonder kosten. De ombudsman beoordeelt die klacht en komt met een oordeel. Vol vertrouwen stapte de verhuurder dus naar de ombudsman die inderdaad oordeelde dat het zo niet kon. In plaats van excuus en herstel, hield het stadsbestuur zich doof. Onbehoorlijk bestuur? Nee hoor, oordeelde het college over zichzelf, we willen geen precedentwerking.

En de gemeenteraad? De coalitie steunde het college. En ook oppositiepartij SP, die vindt dat huisjesmelkers sowieso louche patsers zijn die arme studenten voor te veel geld in tochtige schimmelwoningen laten wonen, hield voor de verandering ook wijselijk z’n mond.

Wat is hier nou eigenlijk gebeurd? Stadsbestuur en gemeenteraad hebben geen boodschap aan procedures die ervoor moeten zorgen dat Stadjers beschermd worden tegen al dan niet politiek gemotiveerde dwalingen.

Het is niet de eerste keer. Ook in de pogingen om de verkoop van het Pepergasthuis door Lefier aan een belegger tegen te gaan, werd eerst de gemeenteraad op het verkeerde been gezet. Toen vervolgens de Autoriteit Woningcorporaties Lefier in het gelijk stelde, kondigde wethouder Roeland van der Schaaf de gang naar de rechter aan.

Het stadsbestuur vindt dat het in de strijd tegen verhuurders niet aan de afspraken hoeft te houden. Dat is niet alleen onbehoorlijk en bot, het is ook vrij eng. Want het betekent dat Stadjers die binnen de wet betrokken zijn bij iets wat het stadhuis niet zint, vogelvrij zijn. En dat geldt in deze beide voorbeelden niet alleen voor de verhuurders, maar ook voor de studenten, ouders en de woningcorporatie.

Wat is trouwens het eind van dit treurige liedje? De gedupeerde verhuurder is bakken geld kwijt aan een slepende rechtsgang. De gemeente heeft voor een vermogen aan ambtelijke uren en advocatenkosten gemaakt om een politiek punt neer te zetten. En is dat politieke punt gemaakt? Nee, want de Raad van State kwam afgelopen week tot dezelfde conclusie als de gemeentelijke ombudsman…

Door Bram Hulzebos