Het gewone volk in Libanon krijgt klap na klap | Column Theo van der Werff

In mijn jeugd waren er twee verre landen die positief bekend stonden. Het ene was Rhodesië (thans Zimbabwe) in Afrika en het andere lag in het Midden-Oosten, Libanon. In beide landen staat het gewone volk op dit moment met lege handen en is er van alles niets voor de bewoners.

Rhodesië was een welvarende kolonie van Engeland (in de tijd van het Britse Gemenebest) en werd volgens mij toen de graanschuur van Afrika genoemd. De mensen die achter de onafhankelijkheid van het land stonden hebben de landeigenaren van de plantages verdreven, maar er niet voor gezorgd dat hun vervangers met succes de landbouw voortzetten. Dus was het gevolg dat die hele sector wegkwijnde. Dus met dank aan de leiders is het land volledig blut en heerst er grote armoede. Kunnen we straks de IS of Taliban of aanverwante groeperingen daar verwachten om er huis te gaan houden?

Libanon

Nu Libanon. Ik weet nog uit mijn jeugd dat in de jaren 1960-1970 er Nederlanders heen gingen om met plezier als hoogleraar aan de universiteit te gaan werken. Libanon werd het Zwitserland van het Midden-Oosten genoemd. Het verblijf was daar zeer aangenaam. Vervolgens is het land klem geraakt in de strijd tussen de Palestijnen en de Joden, wat het land 50 jaar heeft teruggeworpen. Sindsdien is het een strijdtoneel geweest van interne sekten en partijen die het goed met zichzelf voor hebben maar niets geven om de medemens.

Dan gaat het economisch ook nog eens fout en daalt de munt met 80%. Dus het volk heeft het geld niet om de noodzakelijke levensbehoeften te kunnen kopen. Alsof dat nog niet genoeg is, vindt er een ongekende ontploffing plaats die bijna het hele havengebied verwoest. De haven daar is te vergelijken met Rotterdam voor ons. Wat voor ramp zou dat dan hier niet zijn.

Verantwoordelijken

Nu begint het wijzen naar de verantwoordelijken. De eigenaren van de lading destijds op het schip zullen zeker proberen hun vermogen uit het zicht te krijgen, anders zijn ze dat terecht kwijt. Hetzelfde geldt voor de reder van het schip en alle anderen die mogelijk als schuldigen aangewezen worden.
Er zullen één of meer zondebokken gevonden moeten worden en dat zal ook lukken: er zal altijd wel iemand zijn die een fout gemaakt heeft, bijvoorbeeld een verkeerde stempel op een formulier zetten. Zoals zo vaak wordt die de zondebok en niet de eigenlijk verantwoordelijken. Die blijven wel buiten schot.

Gelukkig hoor ik dat het Libanese volk een grote veerkracht heeft en hopelijk dit zelf oplost zonder “steun” van extremisten met een eigen agenda.

Theo van der Werff is Groninger ondernemer en accountant