Stadse Fratsen - Gerommel (column)

Inge Jongman van de ChristenUnie hielp vorige week een honderdjarige traditie om zeep door de huurovereenkomst met de draverijvereniging op te zeggen. De nekslag voor de drafsport in Groningen. Ze verdedigt deze historische vergissing met een bijelkaar gefantaseerde kostenbegroting in de hand. Er zou een miljoen moeten worden geïnvesteerd om de baan veilig te krijgen en daarnaast jaarlijks nog eens 250.000 euro. De afgelopen decennia werd veilig gekoerst voor slechts een fractie van dit bedrag aan onderhoud en investering.

Vanwaar de haast? Blijkbaar is Jongman niet opgewassen tegen de dadendrang van collega Chlimina Chakor die staat te popelen om van de drafbaan een evenemententerrein te maken waarop Groningen Bruce Springsteen, Rammstein, Beyoncé en Muse kan ontvangen. Dit keer werd een dromer ingehuurd om een van alle kanten rammelende businesscase te componeren.

Dat de drafsport in Groningen op grond van fabeltjes en fantasiën het graf in is gerommeld is jammer. Dat hierbij is geschermd met een uiterst dubieuze kostenbegroting en (net als bij het debacle rond het Infoversum/DOT) een boterzachte businesscase, zegt wat over het lerend vermogen van de gemeenteraad dat in meerderheid akkoord ging met het voorstel van Jongman. Dat omwonenden willens en wetens zijn geschoffeerd, gepasseerd en genegeerd (een klankbordgroep was volop bezig met het ontwikkelen van een visie op het Stadspark maar wordt links en rechts ingehaald door een overambitieuze Chlimina Chakor) is waarschijnlijk de reden dat heel veel mensen weinig vertrouwen hebben in de politiek.

Door Bram Hulzebos