Speculanten, lariekoek en heel veel pepernoten

GRONINGEN Het brein van Leo Otten rust nooit. Ooit speelde hij een potje scrabble en het winnende woord was ‘lariekoek’. Daar zit een koekje in, bedacht hij. Niet gehinderd door enige schroom stapte hij binnen bij Bakkerij Beukeveld die de broden bakt op het bedrijventerrein Hoendiep. Hij had een eenvoudige met de vraag: of ze die misschien die lariekoeken voor hem konden maken.

De oude bakker Beukeveld monsterde Otten, helderblauwe ogen, rode wangen, grijze kop, hoorde hem aan, schudde zijn wijze hoofd en besloot het in vredesnaam toch maar te proberen, die lariekoek, misschien kon hij er zelf ook wat aan verdienen, tenslotte. Inmiddels is de lariekoek een hit op de Groninger Vismarkt waar Otten drie keer per week staat met zijn bakfiets annex marktkraam.

Die bakfiets ook zo’n verhaal. Bijna tien jaar geleden ging het niet zo lekker met Otten. Eerlijk gezegd leidde hij een nogal zwervend bestaan en het is te danken aan een verblijf van enkele maanden in het Eemshuis dat hij de rust vond om van nul af aan zijn koekenbusiness op te zetten. Aanvankelijk huurde hij een bakfiets van waaruit hij zijn waar aan de man bracht. Toen hij er aantoe was om een bakfiets te kopen, bedacht hij dat de bakfietsdeksel niet moest openklappen, zoals bij een vleugel, maar dat hij uit moest kunnen schuiven. Het vergde wat gedoe, maar de aanpassing kon worden gerealiseerd. ,,De deksel wordt zo een tafel.” Je gaat het zien als je het doorhebt. En het zadel van de bakfiets, bedacht hij, kan er af. Hij monteert iedere marktdag een ronde plaat op de zadelpen. ,,Dar kan ik dan ook wat op uitstallen.” Bakfiets wordt marktkraam.

Het bleef overigens niet bij dat ene bezoekje aan bakkerij Beukeveld. Zo bedacht Otten de speculant. ,,Dat was me wat! Het is een koekje, maar daar was geen machine voor. Dus de bakkers bij Beukeveld moesten ze met de hand draaien. Honderd zakjes met 14 speculanten. Nogal een klus. Maar goed, die bakkers draaien en dan dat deeg platdrukken op de plaat. Veertienhonderd keer.”

Die vrijdagmiddag gingen de bakkers met pijnlijke armen naar huis. Met lede ogen zagen ze aan hoe een enthousiaste Otten maandagochtend de bakkerij binnenliep. Alle speculanten schoon uitverkocht, jubelde hij. Of ze nog honderd zakjes wilden leveren? Tot grote opluchting van het voltallige personeel vond iemand nog een oude bakmachine onder een laken dat met enige kleine aanpassingen geschikt kon worden gemaakt voor de productie van speculanten.

En zo zoekt Otten zonder schroom de samenwerking met de grote Groningse bedrijven. Hooghoudt liet hem likeurtjes en limonade bewerken in amandelspijskoekjes. Voor de bereiding van een bijzonder pepernoot gebruikt bij bierborstel (een restproduct van de bierbereiding) van Bax Bier. Over pepernoten gesproken: met lede ogen ziet hij aan hoe de ene na de andere pop-upwinkel in de stad de deuren opent met pepernoten en aanverwante lekkernijen. ,,Ik verkoop het hele jaar door pepernoten! Echte Groningse pepernoten ook nog. Ik heb zelfs een oventje waar ik de gigaperpernoten in opwarm. Echt jongen. Zo lekker: zacht van binnen, krokant van buiten. Als je daar twee van opstapelt, mokkaboontje erbij en wat bessenjenever van Hooghoudt, bolletje ijs, dan heb je echt een heel lekker toetje...”

Door Bram Hulzebos