Wat is er mooier dan in de pauze eten halen? | column Theo van der Werff

Onlangs moest ik iets halen bij de AH in de Oude Ebbingestraat. Blijkbaar hadden de leerlingen van het Werkman College pauze want het was erg druk met kinderen die opeens honger hadden.

Toen dacht ik: hoe ging dat in mijn jeugd in de jaren 60 van de vorige eeuw? Ik zat op het Maartenscollege in Haren en daar was geen supermarkt om de hoek. Alleen een benzinepomp van een bekend merk aan de Rijksstraatweg. Daar was toen snoep te koop en je kon er nog geen broodjes krijgen.

We hadden wel een biologieleraar die toen al vond dat wij gezonder moesten eten en drinken en voor een melkautomaat zorgde. De verkoop liep niet echt maar de leraar moest wel door het leven met de bijnaam Pa Domo. Met je ouders besprak je niet dat je snoep ging kopen, en nu ik dit schrijf weet ik ook niet wat mijn kinderen kochten in de pauze en waar ze dat deden. We hoefden ook niet op te letten dat ze te dik werden, wat je nu veel meer ziet.

Maar nu kijk ik naar de volgende generatie.

Onze oudste kleinzoon is dit jaar naar de brugklas gegaan. Hoe vergaat het hem? Hij wordt op zijn wenken bediend want hij zit op het Kamerling Onnes en kan kiezen uit twee supermarkten: op de Eikenlaan op 50 tot 100 meter afstand en mocht hij meer tijd hebben dan ligt het winkelcentrum Paddepoel (met nog meer keuze) op een afstand van een kleine 200 meter. En daar is alles te koop.

Hoop voor hem dat zijn moeder niet bedenkt: ‘dat kan mijn zoon wel even meenemen’. Als ze dat wel doet komt ze er snel genoeg achter dat hij maar de helft koopt of het helemaal vergeet, zeker als hij de genen van zijn opa heeft.

Heerlijk toch om op die leeftijd de tijd door te brengen met chillen in de vorm van met je klasgenoten winkelen.

Theo van der Werff is Groninger ondernemer en accountant