‘Jazz is nog lang niet dood’ | SJIG bestaat 45 jaar

Stichting Jazz In Groningen (SJIG) bestaat vijfenveertig jaar en legt - als feestje - haar complete geschiedenis vast op website www.stichtingjazzingroningen.nl. ,,Onze vaste bezoekers snakken inmiddels wel naar jazzmuziek”, zegt Willem Schwertman van de stichting.

GRONINGEN Dag Willem, de podia zijn vooralsnog gesloten. Hoe gaat SJIG het vijfenveertigjarige bestaan vieren?

,,Nou ja. We hopen dat rond de zomer de beperkingen zijn opgeheven, dat we dan weer concerten kunnen organiseren. Onze vaste bezoekers snakken inmiddels naar goede jazzmuziek. We willen na coronatijd een jazzfestival organiseren, van een of twee dagen.”

Een jubileum zonder concert, is er aan gedacht om iets anders te doen?

,,Jazeker! De geschiedenis leggen we vast op www.stichtingjazzingroningen.nl. Daar zijn we inmiddels mee begonnen. Toen we veertig jaar bestonden wilden we een boek uitgeven maar dat werd budgettair gezien erg lastig. Daarom hebben we nu maar gekozen voor onze website. Daar staat binnenkort alles op. Concerten en de bezetting van de bands die speelden, recensies en posters enzovoort. Een mooi document voor de toekomst.”

Welke en hoeveel namen hebben jullie op de planken gehad?

,,Honderden! Nu we met onze geschiedenis bezig zijn en al die grote jazznamen voorbijkomen zijn we achteraf heel jaloers dat wij toen nog te jong waren om naar die concerten te gaan. Volgens oudere jazzliefhebbers heeft iedereen in Groningen gespeeld behalve Chet Baker en Miles Davis. Oké, een paar namen: Max Roach, Archie Shepp, Eddie Davis, Sun Ra met z’n orkest, Abbey Lincoln, Rein de Graaff natuurlijk. Verder Benjamin Herman, Ben van Gelder, Jacob Bro, het Tingvall trio en vorig jaar impro-grootmeester op piano Alexander von Schlippenbach.”

De stichting wil met haar doelstelling ‘het bevorderen van de jazz en geïmproviseerde muziek in de meest brede zin van het woord’, invullen met concerten’. Lukt dat?

,,In al die 45 jaar organiseerden we zo’n 1500 concerten. In de begin jaren regelden we ook workshops en lezingen om het publiek bekend te maken met jazz. Geld daarvoor is er nu niet. En de vraag is of de jeugd nog naar een lezing over jazz gaat. In de jaren ’70 was Groningen dé jazz-stad van Nederland, dat zijn we al lang niet meer. Grote namen komen hier niet. Wij zijn op dit moment nog de enige organisatie met een jazzprogramma.”

Hoe anders heeft het concertprogramma in coronajaar 2020 eruit gezien?

,,Normaal doen we iets van twintig optredens per jaar. Voor 2020 stond er een geweldig programma maar door de beperkingen hebben we moeten afzeggen. Het laatste concert was op 23 september met trio van Ada Rave (sax), Marta Warelis (piano) en Tristan Renfrow (drums). Een waar spektakel was dat!”

,,De geannuleerde optredens van 2020 vinden dit jaar plaats. Op het programma staan trompettist Eric Vloeimans samen met accordeonist Tuur Florizoone, het Sun-Mi Hong Quintet, Boy Edgar prijswinnaar Jasper Blom met z’n kwintet, Tineke Postma met haar kwartet en master studenten van het Prins Clausconservatorium die samen met bassist Bert van Erk en rietblazer Michael Moore een avond mogen vullen. Maar ja, alles hangt af van de beperkingen, en van de subsidie die we dit jaar van de gemeente krijgen.”

Hebben jullie een eigen podium als uitvalsbasis?

,,We zitten alweer enkele jaren op de bovenste verdieping van Brouwerij Martinus. Een mooie, huiselijke plek voor ruim 75 bezoekers. Zodra het weer kan hopen we op een stampvolle Brouwerij Martinus. Jazz kan zo mooi zijn. En anders dan sommigen denken is jazz nog lang niet dood. Er is nog steeds een grote groep geïnteresseerden. Ga maar na, 800 abonnees voor onze nieuwsbrief en 1400 volgers op onze Facebookpagina. En, we hebben nog heel veel jazzmuzikanten om te laten zien en te laten horen!”