Spirituele olifant deelt donuts uit

GRONINGEN De studenten Rob Groeneveld, Jin Pierik en Coen Wassing zijn in de leer geweest bij een versiercoach lijkt het wel. Ze duwen wildvreemde leeftijdgenoten een doos donuts onder de neus en in plaats dat ze in ruil voor die zoete lekkernij wat terug willen, geven ze je nóg wat: een antwoord op een vraag die je zelf mag bedenken. Over religie, spiritualiteit, de zin van het bestaan.

Denk daar maar even over na.

De geraffineerde salestruc gaat er in als Gods woord in een ouderling. Binnen een halve minuut zijn de jongens in zeer geanimeerd gesprek met drie Engelstalige meiden over God, over waarom God ellende tolereert terwijl hij toch wonderen kan doen en over de vraag of er een oerknal is geweest. Oke, een tikje all over the place misschien, maar een doorgewinterde Jehovagetuige krijgt het in geen drie weken voorelkaar. Zeker niet op een kille, winderige namiddag in de Oude Kijk in ‘t Jatstraat.

Overigens is Jin gestoken in een oversized olifantenpak. Een hindoestaans beeld, realiseren de jongens zich. Zelf zitten ze meer in de christelijke hoek. Het is de hele week ‘Passionweek’ - er zijn allerlei activiteiten voor studenten (met een biertje en gratis pizza) rond religie, in samenwerking met studentenvereniging Navigators. Behalve donuts krijgen de studenten ook een folder. Over Jin in het olifantenpak: ,,Het project heet Elephant in the Room”, zegt Groeneveld. ,,Je weet wel: het onderwerp waar niemand over durft te praten.”

Nou, dáár hebben Justine en Veronique helemaal geen last van. Ze steken de straat over, nieuwsgierig naar wat die twee jongens en die olifant uitspoken met die doos donuts. ,,Wat doen jullie”, klinkt het in koor.

,,Wil je een donut? In ruil mag je ons een vraag stellen.”

En hup, opnieuw ontspint zich binnen de kortste keren een gesprek over geloven, dat ‘misschien wel iets is’, een katholieke opvoeding en mediteren. Wassing geeft toe dat hij meer van het geloof in God is. ,,God ziet mij. Ik ga natuurlijk ook wel op mijn bek, maar dat hoort erbij en ik weet dat God me sowieso een topper vindt.”

Veronique is er even stil van. ,,Heel mooi”, zegt ze dan.

Door Bram Hulzebos