Stadse Fratsen - Gerommel

GRONINGEN De manier waarop betrokken Stadjers ergens in gerommeld worden als het gaat om grote projecten, begint zo langzamerhand vrij bijzondere vormen aan te nemen.

Afgelopen week kreeg het debacle rond het megazonnepark in de Lagelandsterpolder (achter Meerstad) z’n voorlopig beslag. Dat park komt er gewoon. Plus een hyperloop. En een grote transformator. Ondanks dat de omwonenden er door overvallen zijn, ondanks de destastreuze gevolgen die het heeft voor het landschap, ondanks de protesten. GroenLinks-raadslid Hans Sietsma plengde nog wat krokodillentranen en zei in de raadsvergadering dat hij er wakker van had gelegen, maar die hyperloop en het megazonnepark moeten en zullen er komen. In de participatie is inderdaad wat misgegaan, zo klonk het, er werd plechtig beterschap beloofd. Onder de streep hielden de raadsleden binnen de coalitie IJzeren Heinig aan hun standpunt vast.

Wat dat betreft kunnen de vrienden van de drafsport hun borst natmaken. Daar hopen ze op een voortzetting van de meetings, in afstemming met de evenementen die in de toekomst op de drafbaan Stadspark gehouden moeten worden. Voor de transformatie van de drafbaan tot een evenemententerrein werd een voorstel ingediend door het stadsbestuur. Ook hier weer een voorbeeld van de pogingen waarmee het stadsbestuur er besluiten door probeert te rommelen. Het voorstel gaat namelijk vergezeld van een second opinion op het businessplan waarop het besluit om iets met de drafbaan te gaan doen was gebaseerd. Dit businessplan rammelde aan alle kanten, aldus de deskundige op dit gebied, maar de second opinion toont aan, meent het stadsbestuur, dat de plannen voor de drafbaan verantwoord zijn.

De second opinion echter gaat nauwelijks in op de zwakke plekken van het aanvankelijke boterzachte businessplan. Geen analyse van de markt. Geen antwoord op de vraag of de stad behoefte heeft aan een evenemententerrein of misschien aan iets anders. Geen visie of deze plek wel het meest geschikt is. Geen woord over milieuwet- en regelgeving in relatie tot de te verwachten overlast voor de buurten rondom het Stadspark. Maar het rammelende businessplan wordt gelegitimeerd met een ‘second opinion’ die over compleet andere zaken gaat.

Het stadsbestuur heeft de mond vol van participatie. Stadjers staan erbij en kijken ernaar en voelen zich steeds minder serieus genomen.

Door Bram Hulzebos