TakeRoot: de lekkerste keuzestress

GROININGEN - Waarom ik mij ieder jaar weer verheug op TakeRoot?

In de eerste plaats natuurlijk omdat ik houd van het muziekgenre. Roots en americana, de klanken uit de heartland van de Verenigde Staten. De pure songs, die ook echt ergens over gaan. Dat kan zijn de liefde, het reizend bestaan, maar ook mislukte oogsten of een vertroebelde relatie met je ouders. Het is meer dan alleen de muziek bij TakeRoot, het zijn ook de verhalen erachter.

Elk jaar staan er een paar grootheden op het festival. Mensen die hun diensten aan de muziek ruimschoots hebben bewezen. Ik vond het prachtig om een paar jaar geleden Kris Kristofferson te aanschouwen, of Joan Baez. Artiesten die vergroeid zijn met de Amerikaanse muziekgeschiedenis. Legendarische muzikanten.

Maar er is zoveel meer op TakeRoot. Met zo’n ruim aanbod, zijn er ook altijd namen die je nog niet kent. Je loopt zomaar een van de zalen binnen en wordt bij de strot gegrepen door nieuwe klanken. Dat overkwam mij vorig jaar bij Eilen Jewell. Ik viel binnen tijdens het tweede nummer van haar concert en werd van de sokken geblazen door de jazzy en bluesy klanken van deze vrouw en haar band. Met de rest van de Kleine Zaal hing ik tot de laatste tonen aan haar lippen.

Daarnaast is TakeRoot ook altijd een feestje. Op het podium in de foyer bijvoorbeeld. Swingende bands gaan daar uit hun dak, waar je heupwiegend met een biertje in de hand naar staat te kijken.

Ook dit jaar ben ik er weer bij. Wil je een tip? Val om half negen binnen bij Aaron Lee Tasjan, in de Binnenzaal. Met een ferme knipoog naar sixties-pop en knallend gitaarwerk zet hij een rockende show neer om van te watertanden. Maar ja, dan mis je wel elders in het gebouw iets anders. Want ook dat is TakeRoot: de lekkerste keuzestress die je kunt hebben.

José Cutileiro, medewerker TakeRoot

TakeRoot: Zaterdag 3 november, 16.00 – 24.00 uur, De Oosterpoort