Paddepoel zet zich schrap, Hoogkerk bereidt zich voor

GRONINGEN - In de Voermanstraat smeulen op zondagmiddag de resten van wat de avond ervoor een laaiend vuur was. Het verkeer wurmt zich erlangs over glas en puin. Een stel jongeren kijkt naar de walmende hoop. Niemand in de Voermanstraat wil met zijn naam in de krant. Nu even niet. ,,Volgende keer moet de politie gewoon wat eerder komen”, analyseert een van de jongens (petje en op slippers) de gebeurtenissen van de afgelopen nacht.

Wat wilde het geval? Er ging een en ander in de fik in de Voermanstraat. De brandweer kwam. Er ging wat vuurwerk richting de brandweer. De straat werd afgesloten. ,,En toen ik al binnenwas, kwam de politie nog eens langs”, zegt de knaap met het petje. ,,Ja, en dan bellen ze bij ons aan. Puur omdat de brand bij ons voor de deur was.” Vorig jaar stonden er camera’s in de Voermanstraat. Nu nog niet. ,,Reken maar dat die beelden heel scherp zijn”, zegt een buurtbewoonster die in de deuropening is komen staan. ,,Daar gaat de fik ook in”, mompelt een vriendelijk glimlachende slungel. Vorig jaar liepen de oudere jongeren met opgeheven middelvinger langs de camera’s. ,,De kleintjes liepen er met de middelvinger omhoog achteraan”, vertelt de bewoonster.

Het vuur van zaterdagavond was niet het eerste de afgelopen periode en zal waarschijnlijk niet het laatste zijn. Er heerst enige anarchie rond de jaarwisseling in en rond de Voermanstraat. En eigenlijk de rest van het jaar ook wel, vertelt een voorbijganger die in het jongerenwerk toch wel een en ander heeft meegemaakt, maar zich nu af en toe ernstig achter de oren krabt. ,,Je hoort hier het hele jaar door vuurwerk. De ramen trillen in de sponningen. Het zijn gewoon granaten. En vroeger... Vroeger vochten we gewoon met de vuist. Tegenwoordig is het meteen steken.” Een buurtbewoonster die richting de koopwoningen rond Voermanshaven woont, ziet geregeld jongeren met sjaals voor het gezicht. ,,Of met bivakmutsen. Laatst zijn hier heel veel autoruiten ingeslagen. Waarschijnlijk met een hamer. Dan fietsen ze langs en slaan de ruiten kapot.”

In Hoogkerk liep het vier jaar geleden danig uit de klauwen rond de jaarwisseling. Ook daar kregen hulpverleners vuurwerk naar het hoofd geslingerd en moest de ME er aan te pas komen om de rust te herstellen. Op zondagmiddag staat ‘Spin’ (,,Zo kent iedereen me hier”) de geblakerde stoep te spuiten met een hogedrukreiniger. Het Nijverheidsplein in het Suikerdorp ziet zwart. Een gevel van een woning aan dit plein blinkt weer, maar was tot Spin langskwam ook geblakerd. ,,Die mevrouw is op vakantie en was niet zo blij toen ze een foto van haar huis zag...”

Dan zie je toch maar waar een klein dorp groot in kan zijn. Spin regelde een hogedrukspuit bij Pikkert, een vrachtwagen bij Grondwerken HGK en spuit nu eigenhandig de stoep schoon. Middenop het plein staat inmiddels een container met hout. ,,We hebben een gesprek gehad met de burgemeester, er komt hier een tent met drinken, er is muziek en dan hopen we dat het gezellig blijft”, zegt Spin om er met een licht waarschuwende ondertoon aan toe te voegen: ,,Of nou ja, dat hopen we niet, dat moet gewoon. Ik sta hier de boel niet voor niks schoon te maken...”

Door Bram Hulzebos