FC Groningen echt versterkt

GRONINGEN Topfit waren de 3 debuterende nieuwelingen allerminst. Desondanks werd zaterdag duidelijk dat Kaj Sierhuis, Iliass Bel Hassani en Thomas Bruns FC Groningen sterker hebben gemaakt.

Door Wim Masker

De jonge Sierhuis (20) is het type spits dat het Groningse publiek graag ziet. Hij is alert, heeft een positieve uitstraling en werkt keihard. Tegen Heracles had de welbespraakte aanvaller zijn doelpuntenaccount al kunnen openen, maar bij een kopkans ontbrak het hem aan de juiste timing en bij een kans vlak voor het doel kwam hij met zijn passen niet goed uit.

Vergeleken met zijn voorganger Mateo Cassierra was zijn energieke spel een verademing. Na een uurtje rennen en voluit druk zetten was de pijp leeg bij Sierhuis en mocht hij gaan douchen.

Goede keus

Voor hetzelfde geld had Danny Buijs in 1 moeite door ook Thomas Bruns naar de kant gehaald, want de oudste nieuweling in groen-wit - eerder deze maand 27 jaar geworden - leek er nog meer doorheen te zitten dan Sierhuis. FC Groningen werd op het middenveld dan ook steeds vaker overlopen. Bruns legde diepgaande collega’s van Heracles gaandeweg geen strobreed meer in de weg.

Buijs besloot hem desondanks te laten staan. Door Sierhuis niet door een spits te vervangen maar door middenvelder Ludovit Reis kon Buijs de begaafde Bruns nog even in een meer aanvallende rol laten staan. Een keuze die goed uitpakte.

De als altijd energieke Reis herstelde de balans op het middenveld en Bruns kon later in de wedstrijd nog de definitieve matchwinner worden. Na zijn bekeken 3-0 mocht ook hij naar de kant en kon Tom van de Looi nog even in actie komen.

Bel Hassani

Iliass Bel Hassani was de 3de nieuweling die zich zaterdagavond voor het eerst in groen-wit mocht hijsen. Hij maakte op de fijnproever misschien nog wel de meeste indruk. Met zijn subtiele techniek, zijn spelintelligentie, spelvreugde en ijver.

Van de 3 heeft Bel Hassani echter ook de grootste conditionele achterstand te overbruggen. Hij toonde zich een waardig vervanger van Ritsu Doan die zich met Japan voor de kwartfinale van de Azië Cup heeft geplaatst en daardoor nog wel even weg blijft.

Pispaal

Ajdin Hrustic, de vervanger van Bel Hassani, heeft het in zich om de nieuwe pispaal te worden. Daaraan lijkt het Groningse publiek van oudsher behoefte te hebben. Hrustic heeft de neiging om zijn acties net even te lang door te zetten. Ziet het publiek een van zijn medespelers vrij lopen, daar denkt Hrustic eerder aan een schot of nog een passeeractie dan aan een pass.

Maar met een bal in de 2de ring, tegen een reclamebord, of met de zoveelste mislukte dribbel maak je geen vrienden. Zonde eigenlijk, want Hrustic is zeker geen hopeloos geval. Hij kan echt goed voetballen en werkt ook hard.

Dat laatste sneeuwt helaas onder door zijn aan arrogantie grenzende zelfverzekerdheid. Tegen Heracles liet hij met een scherp aangesneden corner en een dito vrije trap zijn fraaie traptechniek zien.

Geen balans

Ondanks alle transferactiviteiten is de selectie van FC Groningen nog steeds onvoldoende in balans. Buiten verdedigende middenvelder Samir Memisevic zijn er namelijk geen serieuze alternatieven voor de vaste basiskrachten in de laatste linie. Van hen ontbreekt Deyovaisio Zeefuik zaterdag tegen PSV vanwege een schorsing.

De onervaren Lars Kramer en Amir Absalem zijn in de selectie de enige reserveverdedigers. Kramer liep zaterdag bij de beloften tegen een rode kaart op. Absalem zaterdag als rechtsback opstellen tegen Steven Bergwijn of Donyell Malen mag je gerust gewaagd noemen.

Onverantwoord mag ook. Of hij moet - net als Daley Blind ooit - over onvermoede capaciteiten als rechtsback beschikken.