COLUMN - Stadhuis verbetert de wereld en begint bij een ander

In Australië worden ze levend geroosterd. In de VS vriezen ze dood. In Nederland gaan lieve kinders de straat op om te demonstreren voor het klimaat. In de gemeente Groningen, de stad waar GroenLinks de grootste is, zagen ze in de binnenstad vijf monumentale bomen om.

Verbeter de wereld, begin bij een ander. Dat lijkt het motto in Groningen. Die houding is bestuurders en politici niet vreemd. Dat is soms ergerlijk, maar vaak vermakelijk. Het meest hilarische voorbeeld is wel het toenmalige Groningse Tweede Kamerlid Ineke van Gent (tegenwoordig burgemeester op Schier en formateur van het nieuwe stadsbestuur) die in 2004 luidkeels ten strijde trok tegen ‘asobakken’ (luxe terreinwagens)  in binnensteden. Wat bleek? Voor haar huis aan de Moddermanlaan stond een Jeep Cherokee (‘die is van mijn man,’ luidde destijds het verweer).

Dat er langs de Ring Zuid wat bomen omgingen, soit. Je kunt moeilijk een kronkelpad tussen de bomen aanleggen. Dat het Betonbos misschien moet sneuvelen, niet leuk, maar de stad heeft woningen nodig en in een boomhut kun je niet wonen. Maar het kappen van de bomen aan het A-Kerkhof is onbegrijpelijk. Het doel van de kap is namelijk om meer verblijfsplekken te realiseren in de binnenstad. Meer verblijfsplekken. Alsof je op nog niet genoeg plekken in de stad een zonnesteek kunt oplopen. De Vismarkt, volle zon. De Grote Markt: de hele dag geen schaduw. De terrassen in de Poelestraat en aan het Zuiderdiep, in de zomer kun je er in de zon zitten tot-ie ondergaat. En dan te bedenken dat we de komende decennia waarschijnlijk meer zon te zien krijgen dan ons lief is… 
Maar nee, ook aan het Akerkhof moet de zon kunnen schijnen en sneuvelen vijf bomen die de oorlog nog hebben meegemaakt.

Intussen liggen Mien en Mohammed in Paddepoel op apegapen. Ze werken zich doordeweeks het schompes om de huur en de energierekening te kunnen betalen. Tegenwoordig moeten ze in het weekend werken in hun tuin. Tot voor kort was die tuin onderhoudsarm betegeld.  Maar dat was slecht voor de afvoer van het regenwater, dus op mild aandringen van de coördinator groenparticipatie van de gemeente Groningen (een stad met een enorme duurzaamheidsambitie) hebben ze de tuin ‘vergroend’. Want ja, op het stadhuis willen ze de wereld verbeteren, maar ze beginnen graag bij een ander. 

Door Bram Hulzebos