De Tragiek van Lycurgus | Buitenspel

GRONINGEN Regerend volleybalkampioen Abiant Lycurgus verkeert in financieel zeer zwaar weer.

Mijn eerste echte kennismaking met volleybal was pas begin deze eeuw. De doelstelling van Lycurgus was indertijd nog uiterst bescheiden: directe handhaving in de eredivisie. Ik wist weinig van de club. Van mijn ervaren collega Dick Heuvelman, die ik bij zijn afscheid van het dagblad emeritus hoogleraar in de sport noemde - een omschrijving waarin Dick zich wel kon vinden - had ik begrepen dat Lycurgus niks was en ook nooit iets zou worden.

Zelfs een hoogleraar in de sport kan er wel eens naast zitten, want in de afgelopen seizoenen schreef Lycurgus diverse prijzen achter zijn naam, waaronder drie landskampioenschappen. Kan het veel beter?

De tragiek van Lycurgus is dat de successen in stad en omstreken nauwelijks aanspreken en daarbuiten nog veel minder. Trekt Donar, die andere Groningse zaalsporttrots volle zalen, het grote publiek laat Lycurgus min of meer links liggen. Bij FC Groningen-VVV waren zondag ondanks veel regen en een weinig aansprekende tegenstander 16.757 toeschouwers aanwezig . ‘Slechts’ 16.757 toeschouwers vond menigeen. De penningmeester van Lycurgus is al blij als er 757 toeschouwers naar het Alfa-College Sportcentrum komen. Lycurgus heeft de domme pech dat Groningen al twee publiekstrekkers heeft. En dan is er ook nog eens concurrentie van andere zaalsporten zoals korfbal en ijshockey. Lycurgus moet nu maar hopen dat hoofdsponsor Abiant een waardige en krachtige opvolger krijgt. De club en haar trouwe aanhang verdienen dat.

Wm Masker