Mensen van het Martini Ziekenhuis | Welmoed Posthumus

GRONINGEN In het Martini Ziekenhuis in Groningen werken bijna 3.000 mensen samen voor de beste zorg. Wie zijn zij en wat doen ze precies?

In deze aflevering van de maandelijkse rubriek spreken we Welmoed Posthumus, verpleegkundig casemanager op de polikliniek Maag-, Darm-, Leverziekten (MDL).

Wat doe je als verpleegkundig casemanager op de poli MDL zoal?

,,Patiënten worden via de huisarts of het Bevolkingsonderzoek Darmkanker naar ons verwezen. Zodra de specialist in het ziekenhuis denkt dat het kwaadaardig is, zoeken ze contact met mij. Ik ben vanaf dat moment het vaste aanspreekpunt voor die patiënt. Die zie ik tot en met de nacontroles vaak een periode van wel vijf jaar. Ik ben de hele dag per telefoon of mail bereikbaar voor mijn patiënten en ben voor de patiënt ‘de ingang’ naar het ziekenhuis. Ze kunnen wel met drie tot vijf verschillende medisch specialisten te maken. Als het voor de patiënt lastig is bij wie hij moet zijn voor welke vraag, kan ik helpen. Verder vertel ik de patiënten duidelijk waar ze aan toe zijn en wat ze kunnen verwachten. En ik ben een bruggenbouwer van de ene specialist naar de andere.”

,,Daarnaast doe ik veel coördinatie en planning ter ondersteuning van het medisch behandelteam. Ik zorg ervoor dat alles zo soepel mogelijk verloopt. Ik regel bijvoorbeeld aanvragen voor CT en MRI-scans, let op korte doorlooptijden, plan operatieaanvragen, extra onderzoeken, scans en lab-uitslagen. Maar als een patiënt belt, laat ik, als het nodig is, alles uit mijn handen vallen en ben ik er voor hem of haar.”

Wat vind je mooi aan je werk in het Martini Ziekenhuis?

,,Ik heb bewust gekozen voor de specialisatie Oncologie. Mensen die de diagnose kanker te horen krijgen hebben hele wisselende emoties en gaan daar ieder op een eigen manier mee om. Het is een kwetsbare groep, maar ze zijn heel open. Het raakt me telkens weer wat ze allemaal met me willen delen. Ze maken mij deelgenoot van hun behandeling. Voor die patiënten wil ik er zijn. Ik wil ze positief stimuleren. En vind het fijn dat ik echt een band opbouw. Het is mooi als je ze weer fysiek en mentaal sterker ziet worden en daaraan kunt bijdragen. Patiënten waarderen het erg dat ze, ook zonder afspraak, altijd op je kunnen rekenen. Daar ben ik trots op. Ik voel me hier echt op mijn plek.”

,,Ook het contact met collega’s is prettig en laagdrempelig. Er is een fijne werksfeer in Het Martini Ziekenhuis."

Welke gebeurtenis is je bijgebleven?

,,Vooral de emoties en het verdriet van anderen. Recent had ik iemand van mijn eigen leeftijd met darmkanker en net als ik twee jonge kinderen. Dat raakte mij als mens en moeder. Meestal handel ik vanuit een verpleegkundige houding, maar met deze patiënt deel ik ook wel eigen ervaringen. Een paar jaar geleden was er een dame van rond de 70 met een uitgezaaide vorm van darmkanker. Ze was niet meer te behandelen. Na haar overlijden ontving ik van haar echtgenoot een bedankbrief voor de goede zorg. En een kinderboek voor mijn kinderen. Die had ze bij het opruimen van haar huis speciaal voor mij achteruit gelegd. Een groter compliment had ik niet kunnen krijgen.”