FC Groningen echte ploeg

GRONINGEN Voetballend is het allerminst groots wat FC Groningen te bieden heeft. Voor de neutrale tv-kijker is het elftal van trainer Danny Buijs waarschijnlijk een van de vele ‘zapploegen’ die de eredivisie rijk is. Maar voor wie van strijd en een goede defensieve organisatie houdt, valt er genoeg te genieten.

In Nieuw Galgenwaard klonk vrijdag een fluitconcert op na het doelpuntloze gelijkspel van subtopper FC Utrecht tegen middenmoter FC Groningen. De ruim 17.000 supporters van de thuisploeg waren teleurgesteld over de uitslag en hadden bovendien een erg matige, spektakelarme wedstrijd gezien. FC Utrecht-trainer Dick Advocaat kon wel leven met het gelijkspel en sprak zijn waardering uit voor de defensieve organisatie van FC Groningen. "We speelden tegen een zeer goed georganiseerde tegenstander. We begonnen goed. In het eerste kwartier, twintig minuten moet je een beetje het geluk hebben dat je een goal maakt. Dat gebeurde dus niet. Toen kwam FC Groningen in een fase waarin ze iets gevaarlijker werden. Echt heel grote kansen hebben we van beide kanten niet gezien", stelde de voormalige bondscoach vast. De Groningse 0-0 van vrijdagavond staat niet op zichzelf. In de laatste zes uitwedstrijden hoefde FC Groningen slechts drie tegendoelpunten te incasseren. Twee in Eindhoven tegen koploper PSV en eentje in Tilburg tegen Willem II. Vier keer bleef het 0-0. Bij VVV Venlo, Fortuna Sittard, NAC Breda en vrijdag dus in Utrecht. Alleen PSV en de nieuwe, frivole voorhoede van Willem II konden de defensie van FC Groningen geregeld uit elkaar spelen. Kanttekening: in Eindhoven ontbrak Deyovaisio Zeefuik, terwijl in Tilburg Ludovit Reis op de bank begon. Buijs heeft zijn spelersgroep geleerd als team te verdedigen. Verzaken één of meer spelers dan is de ploeg kwetsbaar. Daarvan lijkt inmiddels elke speler goed doordrongen. Het aantal ‘slaapmomenten’ is fors gedaald ten opzichte van de eerste competitiemaanden.

Metamorfose

Bij de competitiestart borduurde Buijs nog voort op het elftal dat onder leiding van zijn voorgangers Groninger en Faber drie succesvolle slotmaanden had beleefd. Ruim een half jaar later staan op maar liefst zes plaatsen andere spelers. Jesper Drost en Tom van Weert zijn vertrokken, Tom van de Looi, Django Warmerdam en Ajdin Hrustic zijn uit de basis verdwenen, terwijl Samir Memisevic van linker centrale verdediger de meest verdedigende middenvelder is geworden. De sterke verdedigende organisatie - plus de bereidheid van de aanvallers om bij balverlies om te schakelen en bij dominantie van de tegenstander mee te verdedigen - heeft van FC Groningen een vervelende ploeg om tegen te spelen gemaakt. De trainer van de tegenstander verzucht na afloop vaak dat zijn elftal de slechtste wedstrijd van het seizoen heeft gespeeld. FC Groningen jaagt de tegenstander op, of verdedigt compact. Zet de tegenstander druk wordt elk risico gemeden. Doelman Sergio Padt heeft daardoor veel minder te doen dan in voorgaande seizoenen. Tegen FC Utrecht kreeg hij maar drie ballen binnen de palen. Alleen tegen de harde inzet van Sander van de Streek moest hij reddend optreden.

Betere resultaten

De betere resultaten van FC Groningen worden niet ten onrechte toegeschreven aan de zes nieuwelingen - van wie de Japanner Ko Italkura overigens nog steeds op zijn debuut wacht - maar al voor de winterstop was een positieve kentering in de resultaten zichtbaar. Haalde FC Groningen uit de eerste tien wedstrijden slechts vier punten met een doelsaldo van 6-21, in de zeven daarna veroverde de ploeg er elf uit zeven met als doelsaldo 12-7. De positieve lijn is na de winterstop bijna tot in het extreme doorgetrokken, met zeventien punten uit acht duels en een doelsaldo van 12-6.

Keerzijde

Heeft FC Groningen de zaken verdedigend veel beter voor elkaar, aanvallend zorgt de gekozen speelwijze en elftalcompositie - ondanks de imposante puntenoogst - nog steeds voor beperkingen. Opbouwen is nu eenmaal niet het sterkste punt van de verdedigers en middenvelders. Als de creatievelingen Ritsu Doan, Mimoun Mahi, Iliass Bel Hassani of Thomas Bruns hun dag niet hebben, of van achteruit onvoldoende worden bereikt, staat Kaj Sierhuis op een eiland. De spits is zeer talentvol, werkt keihard, maar is geen aanvaller die op snelheid of via een ingenieuze dribbel zijn eigen kansen creëert. Sierhuis is in de eerste plaats een goede afmaker.

Counterploeg

Zondagmiddag komt er met ADO den Haag een zeer ervaren ploeg naar Groningen. Zaterdagavond tegen Heerenveen telde de basisformatie van trainer Alfons Groenendijk maar liefst zeven basisspelers van eind twintig of in de dertig. Gezien de plaats op de ranglijst zou je haast denken dat ADO te veel routine heeft. De groen-gelen hebben maar drie punten meer dan het op de zestiende plaats staande FC Emmen en vier minder dan FC Groningen. Groenendijk speelt het liefst verzorgd, aanvallend voetbal met zijn ADO, maar schroomt niet om puur op de counter te spelen. Met snelle spelers zoals Sheraldo Becker en een creatieve aangever als Nasser El Khayati is dat geen onlogische tactiek.

Wim Masker.